Facebook Instagram Pinterest
Adventures / Columns Nederlands / Nederlands / Tiny House

Tijd is vreemd

Alles komt binnen met de vaart van een metershoge waterval, waarbij het water stenen kan breken met de kracht die het heeft. Het plekje in Den Bosch dat ik kreeg, de deadline van drie maanden, het vrijwilligerswerk bij Tiny House Nederland dat ik ben gestart en het feit dat ik begonnen ben met bouwen maakt dat alles snel gaat. Ik heb geen grip meer en moet met de stroming mee. Ik heb de neiging mijn voeten in het zand te begraven en te vechten tegen de razende tijd. Tegen de verandering die komen gaat. In september ga ik voor het eerst uit huis, op mijzelf en ik heb geen idee hoe het zal zijn of hoe ik het ervan af zal brengen.

                Dan vervaagt de werkelijkheid en bevind ik me in een droomtoestand waarbij alles om me heen onecht lijkt. Van die afstand lijkt het me heerlijk een huis voor mij alleen, ook al is die tiny. Dan kan ik me een voorstelling maken hoe het zou zijn.

Die eerste week bouwden wij de bodem van mijn huis tot een grote dansvloer op wielen. Met we doel ik op mijn vader en mijn neefje met wie ik samen mijn huis bouw. Mijn neefje en ik met zero ervaring in klussen of bouwen, op het helpen bij de klusjes rondom mijn ouderlijk huis na. Op onze ruggen, over de ruwe ondergrond onder de trailer, schroefden we de balken aan de platen vast, met de accuboormachines nog onwennig in onze handen.

Die dansvloer heeft voor mijn gevoel weken lang zo gestaan. Terwijl die in werkelijkheid waren maar vijf dagen zo heeft gestaan voordat we begonnen aan de volgende stap. Het geraamte. Die deze week, de derde.

                Het is een week waar elke dag gewerkt worden en die leid naar vermoeidheid en zere spieren. Eerst het geraamte zelf, waar we naar mijn idee al maanden mee bezig zijn, maar gezien dit nog maar de derde week is klopt dat niet. Daarna het eerste raam en het wikkelen we het blauwe zeil om het huis, dat als doel heeft straks het vocht te reguleren van mijn huis. Een smurfenhuis van binnen en diezelfde week beginnen we met de gevel te bekleden met houten planken.

                Even is het alsof ik een bril op zet en de tijd stilstaat, ik zie het eindresultaat voor me, een echt huis van mij. Alsof er een golf uit zee komt, midden in de storm. Dan weer zit ik midden in de bouw en vliegt de tijd weer door. Overweldigend. Voorlopig zit ik nog wel in deze storm, nu is het alleen wachten tot de volgende golf de tijd weer vertraagt en alles omhult als in een droom en onwerkelijk maakt. Vreemd om niet te weten wat komen gaat.

Gebruikte materialen:
7.20 bij 2.50 m Vlemmix trailer
Bodem:
Tussen balkenframe isolatiemateriaal van 8 mm
18 mm dik underlaymentplaten
9 mm betontriplex
8 bij 4 cm balkenframe
6 handgemaakte beugels
Geraamte:
8 bij 3,5 cm balken
1 m groot rondraam
vochtwerende en water afstonende folie

1 Comment

  1. ohh Esther

    die foto waar jij zo prachtig staat op je ‘dansvloer’
    genieten voor de kijker
    en ik snap je helemaal die storm het water geweld, en wel mee moeten stromen
    en af en toe even op de kant zitten lucht scheppen
    en niet te veel in de paniek schieten, hé
    gelukkig heb je daar geen tijd voor :-}
    heel veel goeds met deze wending in je leven

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *