Facebook Instagram Pinterest
Columns Nederlands

Even niets

Ik knijp mijn ogen samen, maar het beeld blijft wazig. Net niet scherp. De woorden in mijn hoofd zijn al net zo onherkenbaar. Ze dwarrelen naar de meest onbereikbare plaatsen en zullen hun weg niet vinden naar papier. Het kost me moeite om zelfs maar het kleinste beetje te moeten bewegen. Even mijn ogen dicht doen? Weet je wat? Ik denk dat ik ermee stop, vandaag even of een paar dagen.

De volgende dag blijf ik een half uur langer in bed liggen en laat de to-do lijst, waarvan het einde nooit in zicht is, even voor wat het is. Alleen de belangrijkste afspraken langs.

            Terwijl ik een vrije dag heb genomen heeft de zon besloten zijn best te doen. Alles ziet er helderder uit, alsof langzaam de waas, de druk, het benauwde gevoel van de hand om mijn longen wegtrekt. Of het door de zon komt die alles verlicht of door de dagen even niks moeten. Al aan het einde van deze dag voel  ik me beter als in de afgelopen weken en dan moet zaterdag nog beginnen.

Ook zaterdag is het weer zonnig en helder, zo warm dat voor het eerst dit jaar geen jas aan hoeft als we met de hond het bos in gaan en om het meer heen lopen. Zij rent en dartelt alsof ze weer even pup is, kletsend door het water. Het water dat er zo aanlokkelijk uit ziet, dat je even kopje onder wilt gaan en van de stilte die het water zou opleggen genieten, maar daarvoor is het waarschijnlijk nog te koud.

Ik was vergeten dat even niets, juist helpt om daarna weer helder aan de slag te kunnen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *